Elisabeth Zweegman en haarschilderij

In de 19e eeuw is de aandacht voor het zielenheil van de overledene verschoven naar het verdriet van de nabestaande.Er ontstonden nieuwe rituelen die dienden om de herinnering aan de overledene levend te houden. Het – laten – maken van een haarwerkje met het haar van de dierbare overledene is daarvan een goed voorbeeld. Dit haarschilderij is op 12 december 1904 gemaakt door P.K. Smit, Kunsthaarwerker uit ’s-Gravenhage. De twee schilderijen hingen ongetwijfeld op een prominente plaats in de huiskamer en hadden een duidelijke functie in het rouwverwerkingsproces. De bedroefde echtgenoot kon niet alleen op de begraafplaats maar ook thuis rouwen om het verlies. En hoop putten uit de laatste zin op het graf: 'Tot wederziens'.