De jonkheer van het verzet

De jonge Emile van der Borch van Verwolde – de oudste broer van Allard, de baron die na de Tweede Wereldoorlog met zijn gezin als laatste van zijn geslacht huis Verwolde bewoonde – werd een belangrijke man in het verzet in Oost-Nederland. In juni 1942 werd hij door de bezetters opgepakt, na verraad door een infiltrant. Op Emile’s verjaardag, 17 mei 1943, werd hij door een ‘Feldkriegsgericht’ ter dood veroordeeld; het vonnis werd op 20 juli voltrokken. Als eerbetoon is de toegangsweg naar huis Verwolde vernoemd naar Emile, de Jonker Emilelaan. Voor zijn moedige daden werd hem, door de Koningin, in 1949 postuum de dapperheidsonderscheiding Bronzen Leeuw toegekend.